Drohiczyn – kościół Panien Benedyktynek

benedyktynki
Fasada kościoła pw. Wszystkich Świętych w Drohiczynie

Narastająca na przestrzeni wieków różnorodność kulturowa Drohiczyna przejawiała się między innymi mnogością zgromadzeń zakonnych obierających to miasto za swoją siedzibę. Jednym z reliktów świetności dawnego Drohiczyna jest zespół klasztorny benedyktynek. 

Benedyktynki przybyły do Drohiczyna w 1623 roku. Drewniany zespół klasztorny oraz pierwszy kościół ufundował Wojciech Niemira, ówczesny kasztelan i wojewoda podlaski. Zabudowania uległy zniszczeniu w czasie „potopu”, jednak już kilka lat później odbudowano klasztor. Zakonnice zajmowały się resocjalizacją kobiet upadłych oraz prowadzeniem szpitala.

W roku 1734 rozpoczęto budowę murowanego kościoła i klasztoru. Projekt fasady przypisuje się Jakubowi Fontanie, osiemnastowiecznemu nadwornemu architektowi królów polskich. Konsekracji dokonał dziesięć lat później Franciszek Antoni Kobielski, biskup łucki.

Wskutek rozbiorów benedyktynki utraciły uposażenie klasztoru, co w ciągu kilkudziesięciu lat doprowadziło do likwidacji drohiczyńskiego zgromadzenia. Ostatecznie w 1856 roku zamknięto klasztor, a zakonnice przeniesiono do Wilna. Benedyktynki powróciły po roku do Drohiczyna, ostatecznie jednak klasztor skasowano w ramach represji po powstaniu styczniowym. Zabudowania przekazano mniszkom prawosławnym, a następnie w klasztorze urządzono koszary.

Po odzyskaniu niepodległości odzyskano zespół klasztorny i podjęto działania mające na celu jego odbudowę. Od 1930 roku świątynia służyła jako kościół szkolny drohiczyńskiej parafii.

Wojenne zniszczenia nie ominęły także i tej drohiczyńskiej świątyni. Sowieci zamienili kościół w szalet, służący żołnierzom pełniącym służbę na brzegu Bugu. W czasie okupacji niemieckiej kościół benedyktynek funkcjonował jako jedyny kościół w Drohiczynie – pozostałe były zbyt zniszczone.

Lata powojenne to powolny proces podnoszenia zespołu klasztornego z ruin. W 1957 roku do Drohiczyna powróciły benedyktynki, uprzednio rezydujące w Nieświeżu. Kolejne lata to powolna odbudowa klasztoru i renowacja kościoła.

Wielokrotne grabieże i zniszczenia spowodowały, że kościół posiada niezwykle ubogie wyposażenie. Najważniejszym walorem budynku jest jego fasada. Obecnie świątynia pełni funkcję kościoła przyklasztornego.

benedyktynki_wnętrze
Widok na prezbiterium, w centrum dwie zachowane rzeźby ołtarzowe

Reklamy